काह्‌न्नी

0
3
सोचें दा इक मेला लगदा, भीड़ मनै इच्च होई जंदी
यरो, मनै चा कविता कुरजी, अपने आप लखोई जंदी ।

शब्द मड़े फ्ही लींघां लाइयै किरन-मकिरनी आई जंदे
भरा-भरोचा मन-चित अक्सर हौला-फुल्ल बनाई जंदे
उ’नें पलें च मनै इच्च नोखी, दनां शांति होई जंदी
यरो, मनै चा कविता कुरजी, अपने आप लखोई जंदी ।

बड़े पराने ठालें बिच्चा, ताली-ताली टामें-टामें 
समां चुनियै लेई औंदा ऐ, भाव किश मनै दे फामें
सूई बनियै मेरी काह्‌न्नी, शब्दें हार परोई जंदी
यरो, मनै चा कविता कुरजी, अपने आप लखोई जंदी ।

कदें सताने गित्तै कोई, रस्सी दा जे सप्प बनांदा
सील-सोआतम गी कमजोरी, जेकर मिथियै गल्ल गलांदा
गल्ल कुसै दी बरछी बनियै जदूं मनै गी छोही जंदी
यरो, मनै चा कविता कुरजी, अपने आप लखोई जंदी ।

डींग-पडींगी बत्ता पर में टुरदा रौह्‌न्नां आप-मुहारा
जीने गित्तै चलना पौंदा उच्ची नीमीं हर इक थाह्‌रा
चलदे जिसलै मन मुस्कांदा, जां फ्ही अक्ख भरोई जंदी
यरो, मनै चा कविता कुरजी, अपने आप लखोई जंदी ।

मनै दे बूह्‌टै बेल बनियै, भाव जदूं पलचोई जंदा
मनै च कदें दुआसी छांदी, कदें एह् चित पसोई जंदा
अपने आप गै ओल्लै ‘केसर’ काह्‌न्नी झट फड़ोई जंदी
यरो, मनै चा कविता कुरजी, अपने आप लखोई जंदी ।

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here