जेल्लै मन लचारी बुझदा, छड़ी कलेजै बिस्स ऐ घुलदी ऐसी गंढ कुसै ‘लै लगदी, ना हत्थैं ना दंदैं खु’लदी । साह् मड़े बी सूकां पौंदे, मनै च इक बेरामी होंदी बेथ’वे जन हौल न फिरदे, किश निं सुझदा, सोच बतोंदी ठंड मनै गी पाने आह्ली, नियों कोई फनूकी झुलदी ऐसी गंढ कुसै ‘लै लगदी, ना हत्थैं ना दंदैं खु’लदी । दिनैं-दपैह्री न्हेरी छांदी, दो कदम निं अगड़ा सुझदा सोच दे घोड़े खिंझन लगदे, फ्ही आदमी कुतै निं पुजदा माह्नू होंदा बिंद बतूरा, बुद्ध, यरो, बी रस्ता भुलदी ऐसी गंढ कुसै ‘लै लगदी, ना हत्थैं ना दंदैं खु’लदी । भारी-भारी जिंद बझोंदी, ज’ङैं रौंह्दा जोर निं मूला गिदला जन गै पेदा रौंह्दा, जि’यां होऐ घा दा पूला कामलकारी कम्म निं औंदी, अदूं स्यानप, कोसर, रुलदी ऐसी गंढ कुसै ‘लै लगदी, ना हत्थैं ना दंदैं खु’लदी । पिछला सारा भुल्ली जंदा, आगम बी निं औंदा कोई गास घूरदा रौंह्दा माह्नू, ते निं रौंह्दी जान नरोई सुध-बुध बी निं रौंह्दा मासा, इक-इक चूड़ तनै दी ठु’लदी ऐसी गंढ कुसै ‘लै लगदी, ना हत्थैं ना दंदैं खु’लदी ।.





