गर्मियें दी स’ञ

0
4
न्हेरा भलेआं अजै निं होआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ। 

सूरज नि'म्मी लोई ढलै दा 
दीआ खीरी साहें बलै दा 
ढलदै अम्बर लाली छाई 
रंग  त्राम्मा  गेई  बनाई 
सूरज  ढलदै  ढलदा  जा दा 
कोशश करियै बलदा जा दा 
प्हाड़ें - बूह्टें  रंग  मलोआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ।

करी-करी सफर ध्याड़ी सारी 
स'ञ गोरी ऐ थक्की-हारी 
कम्म खेतरें चा करी औंदे 
बल्लें - बल्लें  जो  पैर  टकांदे  
थक्के दे करसानें ब्हानै 
चेह्रा भाव थकेमा आह्न्नै 
दिक्खी मिगी मसूस एह् होआ 
दिन निं  भलेआं  अजै घरोआ। 

ढिल्ली जन ओह् पेई दी लब्भै 
ते  प्हाड़ी - पगडंडियें  फब्बै 
गर्मी नै हे जेह्ड़े तपाए  
पत्तर बूह्टें दे कमलालए 
दक्ख दिक्खियै इ'यां बझोआ 
चुन्नरी दा पल्ला सरकोआ 
मेरे मन एह् भाव भरोआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ। 

सारे दिनै दी दौड़ा-भज्जी 
सिर निं अपना सकी ओह् कज्जी 
मूंह् गी बालें पाया घेरा 
ढलियै आया ढलदै न्हेरा 
पगडंडी पर घर परतोंदे 
औन जानवर धूड़ डुआंदे 
नि'म्मा न्हेरा गास लखोआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ। 

लाल होई दी लब्भै दूरा 
बनियै धूड़ सनैह्री  चूरा 
पक्खरू बूह्टें पाह्न धमाल 
जि'यां खेढदे होन गलाल 
बिन कीते दे कुतै बसांऽ 
परतोन पद्धरै ल्हाकै कांऽ 
पुज्जने गी मन काह्ला होआ  
दिन निं भलेआं अजै घरोआ। 

गोरी जदूं फ्ही घर परतोऐ 
रात सुआगत लेई खड़ोऐ 
हत्थ च चन्नै दी लेई थाली 
तारें दे बिच दीए बाल्ली 
करने लेई ओह्दा सम्मान 
किट्ठे होए दे धरती-शमान
दिक्खी सब  दा मन भरमोआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ।

झरणें मोती हार बनाइयै 
ग'ल्लें लाली गूह्ड़ी लाइयै 
जदूं मटकियै दूरा औंदी 
हैंस गामिनी अदूं खुआंदी 
गोरी सभनें दे दिल बस्सै 
फुल्लें ब्हानै जदूं बी हस्सै 
जिन्नै दिक्खेआ ओह्दा होआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ। 

धरती नै जित्थै अम्बर मिलदा 
जां फ्ही जित्थै सूरज ढलदा 
लभदा जित्थै सनैह्री थाह्र 
उ'ऐ गोरी दी असल नुहार 
घर-घर दुद्ध दी निकलै धार 
जि'यां पंजेबें दी छनकार 
जदूं फ्ही उस शा घर पजोआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ। 

लाली सूरज कोला लेइयै 
हिरखै नै गोरी कश बेहियै  
बड़ी रीझ नै लाऽ करदा हा 
अपना हिरख जताऽ करदा हा 
न्हेरा होंदे वियोग च डुब्बा 
विरह दे चिक्कड़ च जाई खुब्भा 
इक्कला जिसलै अम्बर होआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ। 

रोंदे सारी रात लंघाई 
तारे सारे देन गुआही  
कन्नै कन्नै सब रेह् ओह् राती 
अम्बर दे ओह् बनियै साथी
सारी रात रेह् दिखदे बिट बिट 
ओह्दे औने दा रस्ता इक इक 
रातीं उ'ने ई नेईं सनोआ। 

दिन निं भलेआं अजै घरोआ
थक्कियै होई दी डौर-भौर 
करी सकी नीं गल्ल फ्ही होर 
सूरज दी फ्ही चुब्भने आह्ली 
अक्खियें दे बिच खुब्भने आह्ली 
लोई कोला नजर चुराई 
ढलदै जाइयै  सेज बछाई 
म्हौल दुआसी आह्ला होआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ। 

सूरज आह्ला बल्ब बुझाया 
चन्न दा नाइट बल्ब जगाया 
सौने तै फ्ही गेई लेटी 
काली चादर लेई लपेटी 
फुल्लें ब्हानै शारे कीते 
कमल नैन भित्त भेड़ी दित्ते 
न्हेरा बिंद क जदूं घनोआ 
दिन निं भलेआं अजै घरोआ। 
—————————————

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here