कनून नराले इस दुनिया दे दिक्खो लोको सज्जनें मिलियै मित्तर मारे दिक्खो लोको सच्चा बैरी झूठ दुलारा कि’यां बनाना ते तौर-तरीके चज्ज एह् सारे सिक्खो लोको। घर-घर बने मैदाने जंग दिक्खो लोको केह् निक्के केह् बड्डे मर्यादा भंग दिक्खो लोको अपने सक्के बक्खले बगाने सब इक्कै खाते ते बेल्लै-बेल्लै घड़ी-घड़ी रंग बदलना सिक्खो लोको। खट्टा पेदी बुड्ढी माँ तरसे पानी ई दिक्खो लोको गर्मी च शैल छबिलां बरसे पानी दिक्खो लोको घर बैठी भुक्खी मां बलगै टब्बरै गी ते मन्दरें-मन्दरें जग्ग कराइयै लोक रजाना सिक्खो लोको। मुँह् मिट्ठे खंड मिश्री बर्फी दिक्खो लोको रूह् कौड़ कसैली जैह्र सिज्जी दिक्खो लोको मिट्ठियाँ मिट्ठियाँ गल्लां करियै जैडह्र उगलना ते माड़ी-माड़ी अग्ग लौआना सिक्खो लोको। अज्ज औक्खी दुनिया औक्खे माह्नू दिक्खो लोको हिरख मोहब्बत दिल रिश्ते सब धानू दिक्खो लोको रूह् रोंदी मेरी जख्मी मेरे अपने कीती ते हस्सदे-हस्सदे रोन छपैलां कि’यां सिक्खो लोको। ——————————————-





