लोको, दनां क रुकी जाएओ दुखेआरी मां दी सुनी जाएओ नशा निं करै कोई बच्चा,भाई करी दिंदा ऐ एह् घरै दी तबाही। सनांऽ तुसें गी जे अपनी गाथा— जगेआ हा जदूं दीआ मेरी आसै दा चन्न हा ओह् मेरे मन-गासै दा लगदा जे रेहा निं हुन किश औखा बढ़ापा बी लंघी जाना हून सौखा दिखदे-दिखदे लगा शैल मठोन टब्बर फुल्ली-फुल्ली लगा पसोन। शिक्षा-दीक्षा बी शैल कराई चंगे-माड़े दी पन्छान कराई घरै च लग्गियां खुशियां हस्सन दुख लगी पे हे दूर नस्सन। ग’ली-बजारें जदूं लगी पेआ जान मित्तरोचारी बी फ्ही लगा बधान इक दिन चिट्टे दी चिटेआई दोस्त ने इसगी आन चटाई। नशें दी लत्त जो दोस्तें लाई रिश्तें दी समझ भुल्ली-भुलाई रंग-ढंग सब लगी पे बदलोन अंदरों-अंदरी लगा घटोन। झूठ-जूठ सब लगी पेआ बोलन चोरी- चकारी, जंदरे खोह्लन घरै दी इक-इक चीज बिकी गेई स्हेई-गल्त दी इस्सी बत्त भुल्ली गेई। जाई फ्ही ऐसी नुक्कर मल्ली नशे नै होई गेई दोस्ती खु’ल्ली इंसान थमां एह् हैवान गेआ होई जीना इसदा अपना मुहाल गेआ होई । जिसलै नेईं कदें मिलदा चिट्टा सब किश घरै दा करदा पुट्ठा अंदरो-अंदरी ऐसा भुरेआ फ्ही निं एह् कुसै नै जुड़ेआ। अज्ज सब रिश्ते-नातें तोड़ी गेआ रोंदे सभनें गी एह् छोड़ी गेआ। लोको, दनां क रुकी जाएओ दुखेआरी मां दी सुनी जाएओ।





