मनो-मन, यरो, मी बड़ा दुख पुज्जा धोफे नुआढ़े दा कारण निं सुज्झा सब भेत लेइयै मनै गी टटोली लारें दी पक्खी सदा उस झोल्ली सबीलां लड़ाने च ओह् सदा रुज्झा धोफे नुआढ़े दा कारण निं सुज्झा। नोखे कोई बीऽ राहे हे उ’न्नै बे-ब्हारे फुल्ल खड़ाए हे उ’न्नै ओह्दे मनै दी अ’ऊं निं हा बुज्झा धोफे नुआढ़े दा कारण निं सुज्झा। नक्कै दी सेधा अस चलने आह्ले बनियै मसाह्रे, मड़ो, बलने आह्ले लाना निं लग्गा जे ओह् अति गुज्झा धोफे नुआढ़े दा कारण निं सुज्झा। बड़ा सेक लग्गा, बड़ी पीड़ होई कदें उफ कीता नां मुंहां दा खोई भांबड़ बले मन ‘केसर’ दा भुज्जा धोफे नुआढ़े दा कारण निं सुज्झा।.





