पराना—
छिंडे-छिंडे, नेड़े-त्रेड़े
सुखने बी सच्च होङन साढ़े-थुआढ़े
किश बी ते कुतै बी सदा नेईं
जीवनै दी राह्-रीत एह्।
खाह्शें दा ते ऐंत्त नेईं
जरूरत बस बदलोई गेई
पलचोगे बी, परतोगे बी
शुद्ध ब्हाऽ सब बदली गेई।
एह् होंदा तां इ’यां होना हा
ओह् होंदा तां उ’आं होना हा
हिरख-लगाऽ दे मैह॒ना उ’आं गै उ’आं
अदबी तौर-तरीका, कायदा उ’आं गै उ’आं।
पैह॒लें जेकर नार्मल हा
हून ओह् एबनार्मल होआ
पैह॒लें जेकर एबनॉर्मल हा
हून ओ नौआं-नार्मल होआ।
जि’यां नेईं थम्होआ गेआ समां
उ’आं बतीत ओई जाग एह्कड़ा समां
बदलाऽ कुदरत दा निजम-कनून
वक्त दे चक्करैं पराना-नौआं।
----------------