बत्ता च मतेहारी लब्भदी मिग्गी इक सोह्ली जेई झीले थमां मती डूंह्गी अक्खीं आह्ली इक्क मजूर मां जेह्ड़ी रानी ऐ अपने कुल्लें दी इक्क देई रानी जेहड़ी रोज भनदी इट्ट-बट्टे बनाने लेई महल चौबारे कुसै दुए लेई जां फ्ही बनाने लेई शिड़क कोई। जेह्ड़ी चुनदी गिटे दुएं दी बत्तें दे जेह्ड़ी ढ़ोंदी भार अपनी गरीबी दा भार अपनी लचारी दा जि’दी अक्खीं च होंदे अत्थरूं जिसलै दिक्खदी छाले अपने हत्थें दे ब खिड़ी पौंदा निक्का जेहा हास्सा बुल्ले र उ'दे दिक्खियै टोटा दिले दा अपने जेह्ड़ा बैठे दा कोल गै उत्थै कुदे खेलदा इट्ट-बट्टें कन्नै। गोदा च चुकियै लाल अपना सोचें पेई जंदी रोज ओह लचार मजूर मां जे अं'ऊ भन्नदी रोह्गी बट्टे भामें रिस्दा र’वै खून हत्थें थमां मेरे छाले पौने दे बाद बी केह् मेरे पुत्तरा अ'ऊं भन्नदी रौह्गी बट्टे बनाने लेई शिड़क कोई जे इक्क दिन तूं चली सकें अपनी मंजल दी भेठा जित्थै न गी तुगी थ्होन झीड़कियां ते न गै करे कोई तेरी नरादरी ते तुगी मिले मान सम्मान जित्थै होवै छड़ी मेह्नत ब मजूरी दी मजबूरी नीं हो। ————————————-





