पार बसैंतर फक्कड़ बसदे, चंगु मंगु ते बुच्चा मस्त मलंग नंग धडंग, पर मन बड़ा हा सुच्चा बड़ी ही उच्ची मैह्मा उं’दी, ऐसी प्रभु दी माया खाली हत्थ निं मुड़ेआ कदें, जो फरयादी आया। आखदे इक्क धर्मगुरु दा, सिंहासन ढगमगाया चेले चपाटे किठ्ठे करी, ओह् पार बसैंतर आया आखदा सनाओ जाहिलो, सुनचे तुं’दा तत्वज्ञान केह्ड़ी तुं’दी पूजा प्रार्थना, ते एह् केह्ड़ा अनुष्ठान फक्कड़ बोले असें पता निं, केह् होंदा तत्वज्ञान असें निं भाखे गीता उपनिषद, वेद ग्रंथ कुरान हस्सना खेडना नच्चना त्रपना, इ'यै साढ़ा ध्यान राड़ बराड़े गै गाइयै करने, अस उसदा गुणगान। हस्सियै आखदा धर्मगुरु, एह् केहड़ा गुणगान न हिब्रू न संस्कृत न अरबी, फारसी दा गै ज्ञान तुसें निं भाखी फक्कड़ो, रब्बै दी पसिंद जुबान राड़ बराड़े कन्नें बी कदें, खुश होये ने भगोआन? तुसें नि भाखे मूरखो, फाइलातुन मुफायलुन फेलुन तुं’दी इस प्रार्थना बिच्च, लक्ख छंद दोश अवगुण आखदे उ'नें फकीरें गी, धर्मगुरु ने पाठ पढ़ाया औखा जेहा शास्त्र सम्मत, सूत्र उं’दी मत्तें पाया बड़ा पसोंदा ओह् धर्मगुरु, रुआर बसैंतर आया। उस औखे जेह् सूत्र गी, फक्कड़ समझी निं पाए पानी उप्पर दौड़दे त्रौनें, रुआर बसैंतर आए इक्क बारी एह् प्रार्थना, असेंगी फ्ही समझाओ धर्मगुरु जी किश मत्त देओ, असेंगी रस्ते पाओ पानी प दौड़दे उ'नेंगी दिक्खी, धर्मगुरु चकराया आखदा रब्बा एह् केह्ड़ा, तिलस्म नजरी आया हत्थ जोड़ियै बोलेआ संतो, बेड़ा पार कराओ मेरी सारी भुल्लें गी हून, तुस गै जी बख्शाओ भुल्ली जाओ शास्त्र वेद, तुस राड़ बराड़े गै गाओ जेकर होई सकै मिगी बी, ऐह् राड़ बराड़े सखाओ। ———————————————————-





