मिग्गी चेते नेईं जे में नां कदूं आखेआ में नां नेईं खोंदा। म्हेशा गै अपने-आपै गी हेठ रखेआ उं'दियां सुनियां उं’दियां गै मन्नियां उ’नें गलाया जे पोथियां पढ़ियै बी तूं चूल्हे गै फूकने न आ’ऊं बोली पेई आहो एह् बी सच्च गै ऐ ब में पोथियां नेईं मंग्गियां में नां नेईं खोआ। अज्ज तवे र रुट्टी सेकदे सेही होंदा जे में अपने हत्थें अपनी पोथी दा बरका-बरका सेकी छुड़ेआ ते मेरी पोथी दा इक-इक बरका फुल्लियै फुलका होई गेआ। फ्ही उ’नें मेरे थमां फुलका मंगेआ ते में देई छुड़ेया फुल्ले दा बरका उ’नें खाई समाई लेआ में ना नेईं खोआ। मेरी पोथी ते उंदा इक-इक वर्का इक इक अक्खर बल्ले-बल्ले कदें तवे र कदें तड़के च कदें दालीं तालदे कदें चौल चुनदे कदें बुआरें ते कदें पोचें च कदें धनोई गेआ ते कदें फंडोई गेआ कदें भुनोई गेआ ते कदें पंझोई गेआ ब में नां नेईं खोआ। आ’ऊं अपने-आपे गी अक्खरें साईं पुंझदी रेई भुनदी रेई फंडदी रेई धोंदी रेई मुक्की गेई ब में नां नेईं खोआ आ’ऊं नां कदूं आखङ कदें आखङ केह् आ’ऊं नां आक्खी सकङ? ———————————





