रुक्खें इच रुक्ख, पिप्पल दा रुक्ख कुदरती पत्तर-झाड़ दी बंड-त्रुट्ट लोक-पूजन, बंदगी, ईश्वरी नियामत सै पिप्पल सदियें शा तेरी पूजा अनत्रुट! तेरे इच नेईं दनां लाग-लपेट अपनी छाया इच मिगी बी समेट अदेहा गै तेरा रक्खन-रखान मेरे इच किस्सी इन्ना बदलाऽ बरेस? तेरे बड़प्पन इच बड्डी औंदी तेरी छां हत्थें इच हत्थ थ’म्मी गुड्डे-गुड्डी दी पींघ लुआरा भरनीं बचपन दे पिप्पल कोल परतोन्नीं। बगैर दस्से दनां बे-चैनी नेईं गै कोई परेशानी अंधी-झक्खड़-तफान झल्लना सारी पीपनी दी कारस्तानी। तूं मेरे बचपन दा गुआह् चुप्प-चनक खड़मस्त फलाऽ अजें-बी उ’आं गै उ’आं मेरे इच बदलाऽ कि’यां-कि’यां। -----------------------





