सफर

0
3
अजें  
कीता गै केह्  हासल ! 

पैर गै नेईं पौंदे भुञां
ते नजर बी रौंह्‌दी उबड़ी,
तुस ते
अपनियें जढ़ें थमां बी 
कटोए दे लभदे ओ।

पैह्‌लें
सोच च
सोच गी थाह्‌र ते देओ
हुन बझारत एह्‌की 
बुज्झी गै लैओ
जे अजें बी तुस 
राहगीर ओ
ते मंजल 
मती दूर,
अजें 
लग्गना ऐ वक्त।

चेता रक्खेओ
ओह् सफर 
जो शमानै दी 
बुलंदियें तक्कर जंदा ऐ
ताह्‌म्मी उस लेई 
परवाज़ भरी जंदी ऐ
धरती थमां गै,
परतोई औने गित्तै 
धरती पर ।

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here