कल फ्ही उसने मेरी बक्खी दिक्खेआ ते मुंह मोड़ी लेआ। अ'ऊं द्रौड़ेआ पिच्छें आह्ला बी मारेआ बो अगड़ा द्रौड़ी गेआ। ओह्दा रस्ता रोकेआ अक्खियें च झांकेआ ओह् गले लग्गी गेआ। ते लगा बुहास्सरन में तेरा अतीत आं वर्तमान शा नठ्ठा'रनां। वक्त गतिशील ऐ जो ऐ उस जाना ऐ कुसै होर गी आना ऐ। हून जान दे मिगी सहेजियै रक्खी लैएआं दिल कीता तां चेतें च। ——————————





