इश्क समुंदर जात ऐ सांझी दौनें आपमुहारे खुल्ले-डुल्ले मस्त मलंग ठा-ठा ठाठां मारे इक समाए नदियां नाड़ू मैले थिंदे नाले इक समाए जातां-पातां रूप धरम दे जाले इक निं बज्जदा रीतें रस्में भनदा सब्भै तंदां इक निं बज्जदा गारे मिट्टी मनदा नेईं कंधां दौनें बड़े गै बेफिक्रे दौनें बेपरवाह अपना-आप लटाइयै आपूं गै लैंदे मजा जेह्का दौनें डुब्बेआ डूंह्गे उ'यै समझो तरेआ उ' न्न गै लुट्टे मणियां हीरे उ'यै पौढ़ी चढ़ेआ। ———————





