आओ दस्सां अऊं तुसेंगी जींदा कि’यां कोआरा गल्लां करदा रौंह्दा ओह् अपने आपमुहारा आओ दस्सां अऊं तुसेंगी जींदा कि’यां कोआरा । शैल-छबीलियां नारां दिक्खी मन लैंदा भरमाई जेल्लै दिक्खो दंद जे कड्ढै, हस्सै जि’यां शदाई बिट-बिट करियै दिखदा रौंह्दा, आवै उस्सी नजारा आओ दस्सां अऊं तुसेंगी जींदा कि’यां कोआरा । ओह् भाबी दे तरले करदा, मेरी कराऽ कड़माई इक बारी मेरा घर बसाऽ, मुल्ल देङ चकाई रली-मिली सारे कम्म बनाओ, यश गाङ तुआढ़ा आओ दस्सां अऊं तुसेंगी जींदा कि’यां कोआरा । हाणी-त्राणी ब्योही गे सारे, ओह् फिरै कोआरा ना उसगी कोई भिक्ख गै पांदा, ना आटा थ्होऐ दोहारा करने गी कोई कम्म निं थ्होंदा, दर-दर फिरै बेचारा आओ दस्सां अऊं तुसेंगी जींदा कि’यां कोआरा । सोची-सोची सोच गोआची, बनी गेदा शदाई घरा आह्ले बी मारन धिक्के, कैसी बनी ऐ फाही अपने बनी गे गैर यारो, देऐ नेईं कोई स्हारा आओ दस्सां अऊं तुसेंगी जींदा कि’यां कोआरा । बेह्ल्ले गी कोई कुड़ी निं दिंदा, आखै आई रबारा किश ते कम्म तूं कर हां, चुट्टा, ऐह्में फिरैं नकारा जे गल्ल मन्नैं ‘बीरपुरी’ दी, तां करनां कोई चारा आओ दस्सां अऊं तुसेंगी जींदा कि’यां कोआरा ।





