मसले किश ऐसे बनदे रेह् , के अस मतवाले होंदे गे नित्त पच्छ दिलै गी लगदे रेह् , ते काग़ज़ काले होंदे गे । जेठा दी धुप्पैं बी साढ़ी छाती दे हाड़ नेईं सुक्के चेतें दे डिग्गल घिरदे रेह्, नैने परनाले होंदे गे । दिन-रातीं अलख जगाई ही , अपने सुर-ताल सधारे हे फ्ही ऐसे मौसम बी आए, जे अस बेताले होंदे गे । गर्मी शा जिन्ना डरदे हे, उन्ना गै परसा पौंदा हा जिन्ना अस ठरदे रेह् उन्ने, मूंहज़ोर स्याले होंदे गे । अकली शा खाल्ली हे जिन्ने, अस उन्ने गै बड़बोले हे मत्त मासा-मासा औन लगी, ओठें पर ताले होंदे गे । अस चौनें चूह्कें दे राही , किश जोगी बी, किश भोगी बी फलोहार बी ठुंगदे रेह्, सज्जना, कन्नै गै नाले होंदे गे । पैंडा ते बेशक औखा हा, पर तेरी खोज नेईं छोड़ी फ्ही जिंद बी कसरी पौन लगी, पैरें बी छाले होंदे गे । हुन धूफ ते बत्ती करना बी, साढ़े गित्तै नामुमकन हा सुखने जे नित्त-नित्त मरदे रेह्, अस बी मुतकाले होंदे गे । अस साधक अपनी ईना दे , अस सक्के अपनी रत्तु दे फट्ट जिन्ने ज़ैदा लगदे रेह् , उन्ने गै ज़याले होंदे गे । फ्ही ऐसा बेल्ला बी आया, हर चीज़ परानी पौन लगी चेते बी धुंदले पौन लगे, अक्खैं बी जाले होंदे गे । .





