गज़ल

0
2
मसले  किश  ऐसे  बनदे  रेह् , के  अस  मतवाले  होंदे गे 
नित्त  पच्छ  दिलै  गी  लगदे रेह् , ते काग़ज़ काले होंदे गे ।

जेठा  दी  धुप्पैं  बी  साढ़ी छाती  दे  हाड़  नेईं सुक्के 
चेतें   दे  डिग्गल घिरदे   रेह्,  नैने परनाले   होंदे गे । 

दिन-रातीं  अलख  जगाई  ही , अपने सुर-ताल सधारे हे 
फ्ही ऐसे   मौसम  बी  आए, जे  अस  बेताले  होंदे गे ।

गर्मी शा   जिन्ना  डरदे  हे, उन्ना  गै  परसा  पौंदा हा 
जिन्ना  अस   ठरदे   रेह्   उन्ने, मूंहज़ोर स्याले होंदे गे ।

अकली शा खाल्ली  हे  जिन्ने, अस  उन्ने गै  बड़बोले हे 
मत्त  मासा-मासा  औन लगी, ओठें  पर  ताले  होंदे गे ।

अस चौनें चूह्कें‌ दे राही , किश जोगी बी, किश भोगी बी 
फलोहार  बी  ठुंगदे  रेह्,  सज्जना, कन्नै गै नाले होंदे गे । 

पैंडा  ते  बेशक  औखा  हा,  पर  तेरी  खोज नेईं छोड़ी 
फ्ही  जिंद  बी  कसरी पौन  लगी, पैरें बी छाले होंदे गे ।

हुन धूफ ते बत्ती करना बी, साढ़े गित्तै नामुमकन हा 
सुखने जे  नित्त-नित्त मरदे रेह्, अस बी मुतकाले होंदे गे । 

अस साधक  अपनी  ईना दे , अस सक्के अपनी रत्तु दे 
फट्ट जिन्ने  ज़ैदा  लगदे रेह् , उन्ने गै ज़याले  होंदे गे ।
  
फ्ही  ऐसा  बेल्ला  बी आया, हर चीज़ परानी पौन लगी 
चेते बी धुंदले  पौन  लगे, अक्खैं  बी  जाले  होंदे गे ।
  .

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here