जख्में ई डूंह्गा फट्ट लुआया फ्ही हास्सें दा जामा पाया । तेरे बस दा रोग निं खुशियां रोज बथ्हेरा मन समझाया। अज्ज लैंह्दे दा चढ़ेआ सूरज तूं जो बेह्ड़ै पैर टकाया । हक्क बगान्ने खूब डकारे लुब्भें जदूं हां ढिड्ड बधाया । गल-गल कुसै गी, कुसै गी गिट्टै कु''न्न तुगी बरतावा लाया ? केईं डुब्बे, केईं रुढ़दे मोए इश्कै दा कोई पार निं पाया ।





