अज्ज फ्ही चेतै आइयां अक्खां अक्खें बड़ा, रोआइयां अक्खां । रंग गंदमी, तिल ठुड्डी उप्पर रब्ब ने खूब बनाइयां अक्खां । मरुथले दे मिरगें दे साहीं उमरें शा तरेहाइयां अक्खां । जदूं ओह् साढ़े बेह्ड़ै ही आई कि'यां असें बछाइयां अक्खां । में गलाया, जिंद तूं मेरी सुनियै, बस शरमाइयां अक्खां । ते में फड़ेआ हत्थ जदूं हा अदूं बड़ा, घबराइयां अक्खां । दुनिया दी कोई सुध नेईं ही अक्खैं जदूं समाइयां अक्खां । फ्ही अक्खां परदेसन होइयां होई गेइयां पराइयां अक्खां । केह् पुछदा, कुसगी पुछदा फ्ही की ऐह्में मलाइयां अक्खां? हुन अक्खें दे बड़ी दूर बसेरे फ्ही की चेतै आइयां अक्खां ! फ्ही चली पे दौर जामें दे नशे दे जोर भलाइयां अक्खां ।





