समींदा इक जगह मन कि’यां, हे मुकाम बड़े ते मेरे चाएं दे घोड़े हे बेलगाम बड़े । में अपने आप चा बी बाह्र निकली औंदा, पर मेरे शा बद्ध हे ,मेरे बी किश गुलाम बड़े । में पक्की पक्कियै बी दिक्खेआ ऐ केईं बारी हठै दे लोहे च ,रेही जंदे फ्ही बी खाम बड़े । कमी कुतै न कुतै मेरै रेही गेई खबरै उसी निं मिलने दे कीते हे इंतज़ाम बड़े । में डोगरा आं, में प्यूह्ली बी जि’ल्लना नेईं आं बा तेरे शैह्र च होंदे न कत्ले-आम बड़े । तूं जांची-परखियै गै मुँह एह् खोह्लेआं, पुत्तरा नशे बड़े न ते नकली न किश किमाम बड़े । एह् खुट्ट पाई गै दिंदा मनै दा सनेआरा बा गैह्नें आह्लें दे खबरै की तामझाम बड़े। एह् जानी-जान ऐ दुनिया, पता न औक़ातां मर्हक्खे आह्लें दी शक्लां ते एहतराम बड़े । एह् गल्ल सच्च ऐ ,पीता असें ऐ जैह्र मता एह् गल्ल होर ऐ, अस बी ते आं ख़य्याम बड़े ।





