गीत

0
4
अपने गी ऐ पीड़ बझोंदी
वक्त पवै पन्छोंदे लोक
अपने ते अपने गै होंदे
अपने गी तां रोंदे लोक ।
 
ल्हुऐ दे रिश्ते नेईं मुकदे
बेशक्क मना बसारै कोई
लीकर नेईं पौंदी पानी च
जिन्नियां मर्जी मारै कोई
निक्की-निक्की गल्लें कन्नै
जाई मनै च मठोंदे लोक
अपने ते अपने गै होंदे
अपने गी तां रोंदे लोक ।

रोस्सा बी अपने नै होंदा
अपने पर गै पौंदा बसाह्
मौका दिखदे गै न पराए
झट्ट ठोआई लैंदे लाह्
अपनापन ऐ लभदा जित्थें
कट्ठे होइयै न बौंह्‌दे लोक
अपने ते अपने गै होंदे
अपने गी तां रोंदे लोक ।

जि'नें तिलें च तेल नेईं ओह्
तिल नेईं कुसै कारी दे
अपना खुआने दे उ'ऐ काबल
साथी जो औखी-भारी दे
बनी आवै अपने प जे 'रतन',
अक्खीं भरी नेईं सौंदे लोक।

अपने ते अपने गै होंदे
अपने गी तां रोंदे लोक 
अपने गी ऐ पीड़ बझोंदी,
वक्त पवै पन्छोंदे लोक।

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here