भाईचारे दे सबक सखान्नें, अमन दी गुड्डी अंबर चढ़ान्नें फ्ही बी कि’यां वर्ण-शैंकर, सदियें दी प्रीत गुआन्नें । हिरखी पढ़ाइयां खूब पढ़ान्नें,अक्खर लिखी संदूखैं पान्नें जंदरै दी खूबसूरती दिक्खो, कुंजी लाई अंदर रखान्नें भाईचारे दे सबक सखान्नें, अमन दी गुड्डी अंबर चढ़ान्नें । फरेआद अपनी फ्ही जगान्नें, दिक्खी अक्खीं जुलम दबान्नें रूहैं साढ़ियें रज्ज निं होआ, इक-दुए गी फलौह्नियां पान्नें भाईचारे दे सबक सखान्नें, अमन दी गुड्डी अंबर चढ़ान्नें । हौली बरेस हिरखैं मंगै, बेरोजगारी मुंहै टंगै करी पढ़ाइयां हक्क बगान्ने, फ्ही बी हिरखी गीत गुआन्नें भाईचारे दे सबक सखान्नें, अमन दी गुड्डी अंबर चढ़ान्नें । छज्जन छट्टी पाड़ै बौह्न्नें, शरारत करी जाड़ै रौह्न्नें शरीफें दे गुरु खोआन, फ्ही बी अस छाती लान्नें भाईचारे दे सबक सखान्नें, अमन दी गुड्डी अंबर चढ़ान्नें । फ्ही चक्की कन्नै तोता बोल्लै, भेत मना दे अंदरा खोह्ल्लै एह् भेती साढ़े मजाक उड़ान, फ्ही बी इं’दे दाने पेहान्नें भाईचारे दे सबक सखान्नें, अमन दी गुड्डी अंबर चढ़ान्नें । न्हेरी नगरी चौपट राजा, हक्क लेई ऐ मूंह-मलाह्जा फ्ही बी एह् छंदे करान, सबर दी हद्द दिलैं बसान्नें भाईचारे दे सबक सखान्नें, अमन दी गुड्डी अंबर चढ़ान्नें । केह् ऐ इत्थै सखल्ला जीना, गमें दा शरबत थ्होएआ, पीना पचाई लैता जैह्र बी असैं, सैह्की-सैह्की फ्ही हस्सानें भाईचारे दे सबक सखान्नें, अमन दी गुड्डी अंबर चढ़ान्नें । ‘कुंडरिया’ फ्ही अस सच्च गलान्नें, इज्जत दे आं अस दिवाने किश दिनें दी जिंदगी, सज्जना, धड़ दे पिंजरे होने बगान्ने भाईचारे दे सबक सखान्नें, अमन दी गुड्डी अंबर चढ़ान्नें ।





