शैह्र दे बड्डे होटल च चैह्ल-पैह्ल बड़ी ऐ! किश सूट-बूट लग्गे दे डोगरी-अंग्रेज़ी च फौढ़ां मारदे काह्ले पेदे इद्धर-उद्धर दौड़ा-भज्जा दे मेज़-कुर्सियां लग्गी दियां डाइस फुल्लें नै सज्जे दा ते होआ दा इंतज़ार.....! आखा दे न- चर्चा ऐ... अज्ज बड्डा गै किश होन लगा ग़रीबें दे सारे धोन धोते जाने न तक़दीर दा फैसला ऐ। दिक्खो..... गैह्मा-गैह्मी च दिखदे-दिखदे इन्ने च बड्डे बाबू दे गड्डी चा उतरदे गै किश मीडिया माइक उं’दे मुंहै नै लाइयै सुआल पुच्छने दी कोशश ते बाबू होर रोह्बै नै जाई चंबड़े डाइस दे माइक नै। फ्ही केह् फ्ही होइयां गल्लां गल्लां ते गल्लां ......! वाह्-वाही, ताड़ियां पैकजें दी बरखा गिनतरी गनोंदी नेईं चाह्-पानी बी खु’ल्ला चलेआ पचाया-डकारेआ। दूई बक्खी-- बाह्र निकलदे मीडिया ने माइक शिड़कै पर अपनी पिट्ठी पिच्छै ञ्याने गी चुक्की मज़ूरी करदी मजूरन दे मुंहै अग्गै लाया आखेआ--- ‘गरीबी हुन मुक्की जानी ऐ।’ मजूरन घाबरी दी बोल्ली-- कैह्दे नै? पैकजें नै ? नेईं चाहिदे किस कारी न? मीरें दी खेढ़ ऐ एह् मी रुट्टी दी लोड़ ऐ लाइन च खडे़री दिंदा ऐ ध्याड़ी त्रुटदी केईं ध्याड़े रुट्टी बी ऐ छुटदी। जीन देओ अपनी चक्की आपूं प्हीन देओ सारा रोह् पत्थरें पर कढदे मुन-मुन करदे मूंह् मोड़ी गेई।





