औंगली ङूठियां गला च गैह्ने सुंदर ऐ मूरत टल्ले सफैने। दिक्खियै हर कोई सीस नुआंदा मिली थुआढ़े नै भाग सरांह्दा रीझें-रीझें भरी लैंदा नैनें सुंदर ऐ मूरत टल्ले सफैने। मुस्कान तुं’दी जादूं ऐ करदी सोचदा माह्नू लब्भी’आ दर्दी न्हेरै उस्सी किश लभदे टटैने सुंदर ऐ मूरत टल्ले सफैने। जदूं आस कोई तुं’दे शा लांदा परता सुनियै ओह् पच्छोतांदा बदलदे उसदे जीवन दे मैह्ने सुंदर ऐ मूरत टल्ले सफैने। मूरत थुआढ़ी किश होर लगदी दिक्खियै मनै गी टनकोर लगदी कठिन होई जंदा बचे साह् लैने सुंदर ऐ मूरत टल्ले सफैने। मनै गी धिक्का लगदा बचित्तर लभदा जदूं बी असली चलित्तर आखदा ‘केसर’ तुं’दे क्या कैह्ने सुंदर ऐ मूरत टल्ले सफैने।





