अंदर अपने उच्चियें उच्चियें न्हेरियें कंधे गी फरलांगी जिरडे न्हेरें, जिरह करियै उजले जागे गीतें खातर इक कवि नै लोऽ लेई आंह्दी। मसला हा, उ’नेंगी गाना कि’यां ? न्हेरें तिगर पजाना कियां? में कवियें गी युक्त सझाई कवि जी लैओ एह् ढंग अपनाई। कोई सलाह निं तुसें कोखनी आपूं अपनी पिठ्ठ ठोकनी अपना लिखे दा खूब सराहना शाबा-शाबा आक्खी-आक्खी अक्खर-अक्खर गी पतेआना इद्धरा सिफ्तां उद्धरा सिफ्तां इक तिलस्मी म्हौल बनाई बस अपना गै गितड़ू गाना अन्ने बोले भोले बनियै खुद गी दुनियादार बनाना न्हेरे तिगर गीत पजाना लो नै चानन करी टकाना। ———————————





