तेरे काल्पनक आह्लड़े गी तज्जने दे नेकां जतन कीते न पर फंघ सोआकने ते डोआरी भरने दा उद्दम तेरी हांबै च सैह्कदा रौंह्दा ऐ । तेरे शोशें दी वास फिफ्फरै भरना रोज तोला जीन्नां मासा मरना रोज थौह् बी ऐ जे तेरा रत्त चुसू संग अनमिथे घाटे दा गै सौदा ऐ मेरे तांईं जिसी झल्लै दा अचेतन ब'रें थमां मेरियां मेरे कन्नै ते तेरे कन्नै जो रंजशां न जो बदला लैना ऐ तूं मेरे कोला में तेरे कोला उं’दा स्हाब बरोबर होंदा सेही होआ ऐ मेदें दे लक्खां त'पोले जीवन दे सत्तरंगे गासा प लिशकदे सेही होए न अज्ज मिगी जो मेरे अचेतन गी छड़काना चांह्दे न काल्पनक गलामी थमां आले मारी-मारी मेरे रुं-रुं च जौह् भरदे सेही होए न अज्ज मिगी।





