पतंग-- चरखी पुच्छै उडदी पतंग मिगी छड्डी कु’त्थै रेही तेरा चेह॒रा दिखदी जां, तेरी चाह् च उड्दी जां बन्होई र’वां तेरे बंधनै, ब’न्न-बन्हाऽ तेरे कन्नै पक्की डोर थवां ताकत पां। गासै-समुद्रै तरदे, बांवें लुआरे लै ‘रदे रंग-बिरंगे फंघड़ुएं कन्नै, खु’ल्ले फैले शमानै उडदी पतंग लेई उमंग लैह्राए अपने वतन बांदी-ब्हार मगन मस्त लगन। चरखी-चरखी, ब्हा कन्नै तु’म्मी डोल ढिल्ली छोड़ बिंद क डोर लैन दे मते लुआरे, भरन दे किश मती डुआरी इक होई दी जमीं-गासै दी सोच। आस बनांदे अरमानें, रौनक औंदे वीरानें पखरुएं दी परवाज, साजें दी अवाज घुलदी-मिलदी उडदी पतंग फैले-फलाऐ खुशी दी तरंग। फ्ही बी र’वै चरखी कन्नै, इ’दे कन्नै बन्होई-बझोई बगैर चरखी परवाज नेईं, ढोलें दी अवाज नेईं उच्चरी डुआरी आगाज, अनछुहे सुरें दा साज बलगी-बलगी बलगित्तै, बेकरार डुआरी नेईं। ----------------------------





