नोक्खा गै ऐ चलन नमें समें दा होंदा ऐ भरोसा जिंदे उप्पर जादा देई जंदे धोखा ओह् मनुक्ख गै। जिंदे हिरदे नै ब’न्नी लैंदा डोरी कोई देई जंदे जखम ओह् मनुक्ख गै असें गी चली पौंदे सिर चुक्की जि'यां होआ गै नेईं किश। ते दस्सो हां हून कुसदे उप्पर करचै भरोसा? कोह्दी गल्ल गी देचै मान? कु’न स्हेई ऐ ते कु’न गल्त? बिन्द बेइयै सोचो ते करी लो अमल तां केह् देई निं सकै धोखा मनुक्ख कोई तुसें गी जां असें गी। —————————————





