पत्थर हुंदा तां घड़ियै कोई बनाई दिंदा मिगी देवता जां शैल जनानी लोक पैरें च फुल्ल चढ़ांदे मत्था टेकदे जां कोई ठंडा साह् लेइयै आखदा जे शैल जनानियां पत्थर दियां गै की हुंदियां न। लोहा हुंदा तां सांचे च ढलियै बनी जंदा हत्था च तलवार लोआरदे कुसै ब्हादर योद्धा दी मूरत लोक मिगी शरधा भरोची नजरें नै दिखदे। पर नां में पत्थर आं, नां लोहा में ते में आं मेरी तसीर उ’यै ऐ जेह्ड़ी हवा दी ऐ पानी दी ऐ बद्दल दी ऐ ख्याल दी ऐ ऐह्सास दी ऐ इं’दे आह्ंगर गै नेईं ढली सकदा में कुसै सांचे च एह् मेरी फितरत गै नेईं। ———————————





