मेरे देसै दे किश बाल भलोके सीह्-जोआन किश देसै दे नशे दी कवैह्तु दे जाड़ै इच भुल्ले-भटके, धिक्के खंदे फिरा करदे नां बत उʼनें गी लब्भा दी नां जीने दी कोई सुर लभदी सब ठौर-ठकानें भुल्ली गे बस मग्न न सूटें-टीकें इच इंʼदे अग्गें नेईं होर कोई बस मिʼयैं में, बस मिʼयैं में । इक नौजोआन पुत्तर ते भ्राऽ दो-त्रै दिन, खट्टै’रा जे नेईं उट्ठै माऊ-भैनें दा कालजा आखो बाह्र उट्ठी औंदा लाड़ी सुखनें गी चु'ल्ली पाई बेही रौंह्दी अक्सर इक गुट्ठै पोहाने-पैर, नंग-मनुंगे ञ्यानें त्रै लबारस-जन फिरदे रौंह्दे । केह् भविक्ख होना देसै दा जे बचपन खुरदे जा करदे जे जोवन रुलदे जा करदे जे जीवन भुरदे जा करदे इंʼदे अग्गें नेईं होर कोई बस मिʼयैं में, बस मिʼयैं में । जीन देओ, जीन देओ परोआर दे अपने जीएं गी ञ्यानें, लाड़ी, माऊ-बब्बै गी इज्जतें उंʼदियें दा मान करो डरी दी डबरैं दड़ी दी जो ईन अपनी दा सम्मान करो लोडिड सिगट-तमाकू छिक्कना छोड़ी देओ, बस छोड़ी देओ गींघना कोक एकस्टेसी नेईं ऐल्ल ऐस्स डी दे दीवानेओ– चरस-फ्हीम, गांजा छोड़ो मूंह् भलियें बतें अʼल्ल मोड़ो । ओ भलेओ लोको– किश अपने कन्नै प्यार करो परोआर दी किशती पार करो किश देसै दा उद्धार करो किश देसै दा उद्धार करो ।





