श्मानै दी गोदै च खोई
इकल्ली रात ने
मुठ्ठी च बंद तारें गी जो छुआलेआ
तां
टिमटिमांदे, चमुखी खिल्लरदे, झिलमिलांदे
न्हेरे जगमगांदे तारे
इक्कली रात दा इक्कलापन
इकतारे उप्पर कुर्बान करदे गे।
तरानें च तैरदी रात तारें कन्नै
मयूसी मटांदा मखनी मन
बडली लोऽ ने चुन्नी देई
कोह॒रा छंडदा सूरजै
पिटारे च सोई दी
लोऽ ठुआलियै चबक्खी फराई।
तारें कन्नै खेढदी रात नेईं थक्कै
जुगें शा सफर करदा चन्न नेईं थक्कै
दिनै दी लोऽ नेईं घटै
तपदे सूरजे दा तप नेईं घटै
फ्ही बोल्लें देआ बेलिया
मनचै तां कि’यां ते कैह्ल्ली मनचै
जे किठ्ठा सफर करदे थक्के
अस-तुस।
--------------------