एह् भाव मनै दे कदें छप्पी निं सके ना गै दुनिया कशा ते ना गै अपने आपै कशा। एह् चुपचाप अक्खियें च आई बौंह्दे न बनी गासे आह्ले बद्दलू ते लेई जंदे न रुढाई मनै दा भार एह् दुख-सुख दियां सारियां सरहदां टपदे दिशाहीन होई बी कुतै निं थमदे ते लंघी लैंदे हिरखै दियां कन्धा। कदें जज़्बात आह्ले रंगे च रंगोई काकलें दे उप्पर डुल्ली जंदे न ओह् समझदे न भाशा खमोशी दी ते तां गै ताउम्र कन्ने चलदे रौंह्दे लेइयै ज़िंदगी दा सारा तर्जुबा कदें सुआलें दे जवाबें दी खेचल च अक्खियें दी डूंगी डब्बरी च चुपचाप खप्पी जंदे न। —————————





