मौती शा किश चिर पैह्‌लें

0
3
आखदे न—
मौती शा किश घड़ियां पैह्‌लें
मनुक्खै सामनै 
इक फिल्म जेही चली पौंदी ऐ
ते पूरी गै जिंदगी उ’नें पलें च
अक्खें अग्गें फिरी जंदी ऐ।

ते सब चेते आई जंदे न--
मित्तर, बैरी, साक-सरबंधी
ते आखी-सुनी दियां गल्लां बी
ते सारे कीते  दे करम बी
सच्चे-झूठे कौल-करार
सोआर्थ, द्रोह, धोखे बी
ओह् छल-कपट बी जि’नेंगी खट्टे दा हा
पुल्ले-पुल्ले हास्सें च
मिठ्ठी-मिठ्ठी गल्लें च ।

ते
पानी आंह्‌गर साफ झलकी पौंदियां न 
ओह् सूक्ष्म चलाकियां
ओह् मक्कारियां
जि’नेंगी कोई फड़ी गै नेईं सकेआ
जि’नेंगी बस मरने आह्‌ला जानदा होंदा ऐ
जां ओह् रब्ब ।

ते घुम्मी जंदे, ओह् सच्चे-झूठे प्यार
जिं’दे वास्ते देइयै  झूठै गी सच्च बनाया
ओह् छड़ा, लहु गरम करने दे सरबंध
जि’नेंगी, झूठियें कस्में कन्नै हा नभाया।

पर मेरे नै  किश अजब गै होंदा ऐ
रोज गै
नींदर पौने शा किश चिर पैह्‌लें
इक फिल्म चली पौंदी ऐ
ते सारी गै जिंदगी
मेरी नजरें सामनै फिरी जंदी ऐ
ते में इकदम नंगा होई जन्नां
आपूं गै अपने सामनै ।

ते फ्ही  किश घबराइयै
सांभी लैन्नां अपना आप
ते अग्गें-पिच्छें, दब्बूं देइयै सेई जन्नां
सोचियै, जे एह् ते कोई डरौना ख्याल जन ऐ
ते बडलै फ्ही उट्ठी पौन्नां
सब किश भुल्लियै
जां खौरै भलाइयै
नमां नरोआ बनियै
नमें ढंगें नै  फ्ही कोशशां करनां
अपना नंगापन छपैलने दियां ।

क्या में हर रोज मरी जन्नां?
जां कोई मेरे गै अंदर सखांदा रौंह्‌दा
जीने दा सच्चा-सुच्चा ढंग
जेह्‌ड़ा समझी जंदा ऐ  मेरे सारे पैंतरे
ते टोकदा रौंह्‌दा, कचोटदा रौंह्‌दा
इस मेदा च जे कदें नां कदें
में अपनाई लैगा अपना मूल सरूप
जेह्‌ड़ा
ज्योतिर्मय, चिन्मय, निर्लिप्त, कमलवत ऐ
ते जेल्लै सच्चें गै मौत मेरे सामनै होग
में मरी सकगा--  शांत, निश्छल, निर्लिप्त।

पर क्या में बी एह् गल्ल समझनां?

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here