राती दी बुक्कली च सुत्ती दी कञका दी अक्ख खुʼल्ली कच्छ-कोल अश्कें कुतै अतरै दी शीशी डुʼल्ली कञका ने माऊ गी पुच्छेआ — मां एह् केह् डुʼल्लेआ ऐ जे रात उट्ठी ऐ मैह्की मां बोल्ली बड़ी सरगोशी नै भेतली गल्ल खोह्ल्ली — रात रोज मैह्कदी ऐ ,मेरिये धिये तदूं थमां जदूं राती दी रानी ते रजनीगंधा ने अपने अंदर मठोंदी खश्बो गी डक्की रक्खना चाहेआ हा उस्सी छपैलने खातर सोह्ल, कुंगली कलियें ओठ ले मीटी साह् लेआ हा घोटी पर दिन घरोंदे तगर दम लगा घटोन जिंद लगी छरोन तां लज्ज गेई ही भुल्ली मूंह् गेआ खुʼल्ली ओठ पे हे खिड़ी ते खश्बो गेई ही खिल्लरी ब्हाऊ ने झट्ट दित्ती ही डोआरी ते रात उट्ठी ही मैह्की अदूं थमां रात रोज मैह्कदी ऐ रोज मैह्कग मैह्कदी रौह्ग तदूं तगर जदूं तगर रात दी रानी ते रजनीगंधा रौह्ङन ।





