शिड़कै पर द्रौड़दी ज़िंदगी कलच्च ते ऐक्सलेटर दी तुर्त-फुर्त तेजो-तेज रफ्तार च नसदी-भजदी ऐ । इस नस्सो-नस्सी च इक-दुए नै नेईं आई खैह्रन सज्जेआ-खब्बेआ निजमै दे पालन करी रफ्तार गी ठमकार देने लेई लग्गी दी ऐ चौकें-चरस्तें पर--- लाल बत्ती। लाल बत्ती दे झमकारे नै जिसलै रफ्तार गी दनां क रोक लगदी ऐ तां थोह्ड़-पित्ते मत्थै त्रिभड़ियां पाई समें दी घाट ते तौल दा ब्हान्ना करी जाई चढ़दे न लोकें लेई चलने आह्ली ज़ेबरा-पट्टी पर बी हरजाना बशक्क भरना पेही जाऽ। पर उत्थै गै तक्कै च खड़ोते दे केइयें दियां बाछां खिड़ी जंदियां न दौड़ी पौंदे न पुज्जी जाना चांह्दे न उस इक मैंटै च हर इक्क गड्डी कोल मती थमां मती गड्डियें दे शीशे ठ्होरी लैना चांह्दे न बद्धोबद्ध मंगी लैना चांह्दे न। इस्सै लाल बत्ती पर निर्भर न केईं ज़िंदगियां सोहै-स्याल पलदियां न इस्सै पर एह् दिक्खी लगदा ऐ-- जीने दे तौर-तरीके बशक्क बक्ख न पर द्रौड़ दौनें गी इक्को जेनही ऐ।





