घरा दा गैं पुट्टी ही मन बनाइयै पक्का जे जगती जो बी देग उस मान-सनमान दा ओढ़न लैग मेरा सारा खट्टन खट्टी फैलग चतरफा मेरे बड़प्पन दा भरमजाल ते उबड़ा, होर उबड़ा होग मेरा भाल । पर बेलगाम मन पाई गेआ झांत मेरे दूर तुर अंदर अद्ध-मझाटै गै करी गेआ बगावत ते सारें गी भरमांदा, छलावे च पांदा भलखेरमां, तलिस्मी, एह् चोगा बिजना पोआए दे गै परतोई आया में अपने घर मैल-कमैलड़ा कोर-मकोरा नरा-नरोआ जैसा था, वैसा गै ।





