मनुक्ख जून थ्होना सभनें शा बड्डा पाप ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
दुख मड़ो अपनें दा इसगी झलोऐ नेईं
दुखै च उस शा खलोऐ ते पलोऐ नेईं
लगदे रौह्न मिलन ते बछोड़ें दे पलेशटे
मोह् भंग होने आह्ले मुक्कन नीं रेड़के
करदा मसूस म्हेशां अपना गै आप ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
मनुक्ख जून थ्होई दी झल्लने ते पौने न
खुशी गमी आह्ले सुख दुख म्हेशां रौह्ने न
मसूस बछोड़े च जनेहा फ्ही होंदा ऐ
मूहां निं बलोंदा उ'आं, नां गै लखोंदा ऐ
जीवनै च बड्ढा एह्दे शा नीं संताप ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
सौखे निं भलोंदे यारो जिगरी बछोड़े न
मत्त मरी जंदी होई जंदे अ'न्ने-बौरे न
मसूस मड़ो किश किश इ'यां फ्ही होंदा ऐ
जिगरै दा मास यरो जि'यां फ्ही खचोंदा ऐ
बिन जपे होंदा रौंह्दा आपूं गै जाप ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
एह्दे शा निं बड्डी लभदी कोई बी सजा ऐ
मरदे तोड़ी भुगतनी जेहृड़ी बिन वजह ऐ
मनुक्खै कन्नै रब्ब ने बी हद करी छोड़ी ऐ
बुद्धि ते हिरदे नै संवेदना बी जोड़ी ऐ
हिरदे चा रेही-रेही निकलै अलाप ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
खबरै केह्ड़े कर्में दा फल यारो होंदा ऐ
मनुक्खै गी सज्जनो मनुक्ख चोला थ्होंदा ऐ
पेआ रौंह्दा जीवनै च दुखें दा खलार ऐ
बछोड़ा होंदा जित्थै फ्ही नर्क दुआर ऐ
जेह्दे अग्गै प्रले दी बी किश निं औकात ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
रुक्खें-कुक्खें, नुक्करें च जीन नभाई लैंदे
पक्खरू-जनौर समां खुशी नै बिताई लैंदे
बछोड़ा उं’दे जीवनै निं इन्ना पीह्न पांदा ऐ
मरदे तोड़ी जिन्ना एह् मनुक्खै गी तपांदा ऐ
हिरदे रैह्त होंदा तां औंदा इसी रास ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
मिलन-बछोड़े दे मझाटै यारो दौड़ै दा
दरेआ जीवनै दा कुसै गी निं छोड़ै दा
घट्ट-बद्ध सभनें गी दुख इन्नै दित्ता ऐ
जम्मेआ जो जैह्र उस जीवन दा पीता ऐ
मलाई सुर कुसै ने भां रेहा कोई खिलाफ ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
देहू शा बी बड्डा यारो दुख ऐ बछोड़े दा
लक्ख बी इलाज करो मुड़दा नीं मोड़े दा
जिन्ना बी एह् सूखम बजूद ऐ उन्ना मोकला
बिच्चो बिच बंदे गी एह् करी सु'ट्टै खोखला
सनैह्री उस तै बडला नां चाननी फ्ही रात ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
पैंछियें दे गीत नां गै चाननियां रातां न
चढन नां गै उस तै सनैह्री परभातां न
नदी-नालें, झरणें दे बी गीत बेसुरे न
सज्जन बी बझोंदे सारे उसलै बेगुरे न
दिनै-रातीं रौंह्दा जि'यां चढ़े दा ताप ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ ।
पेई जाह्न रौंसलियां ब्हारां बी मांदियां
बझोन रातां चाननियां चग्घे चघांदियां
मुस्कांदे फुल्ल लब्भन मजाकै च घूरै दे
अल्ले जख्में उप्पर जि'यां लून न बरूरै दे
दिन बी बछोड़े च बझोंदी पेदी रात ऐ
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
——————————————————