कु’न आखदा डोगरी दे दीवानें दी थोड़ ऐ हिरखै दा गीत कोई गाइयै ते दिक्ख छेड़ हां मनै आह्ली वीणा दे तार तूं सच्चे-सुच्चे सुर लाई, बलाइयै ते दिक्ख । नमीं कोई कत्थ-क्हानी, ञ्याणें लेई बनाऽ हां बारां वीर जोधें दियां, नमें सिरै सनाऽ हां जोआने लेई लिख कोई गीत बलिदानै दा किस्सा हीर-रांझे नेहा, नमें गीतें च गा हां गीतड़ू बनाई लै, मिट्टी दी खशबोई दे दूर परदेसियें दे हिरखै गी जगाऽ हां इ’यै नेहा आह्वान कोई कराइयै ते दिक्ख हिरखै दा गीत कोई गाइयै ते दिक्ख । कु’न आखदा डोगरी च कम्म-काज निं चलदे कु’न आखदा डोगरी नै राज-पाठ निं चलदे फिजिक्स, कैमिस्ट्री डोगरी च लिखना औखा ऐ तत्त समझाना पर, डोगरी च गै सौखा ऐ करचै जे हीला, समाधान बी होई जाना मां-भाशा डोगरी दा मत्था उच्चा होई जाना हौंसले गी होर थोह्ड़ा अजमाइयै ते दिक्ख हिरखै दा गीत कोई गाइयै ते दिक्ख । डोगरें गी हीनता गी अग्ग लानी पौनी ऐ शानै कन्नै असें डोगरी बोलने गै पौनी ऐ अंग्रेजी-हिंदी—भाशां दोऐ भांए शैल न हिरख-दुखै दी गल्ल डोगरी च गै खोनी ऐ ञ्याणें हत्थ डोर साढ़े डोगरे देस्सै दी रीत-रवाजें दी सैंस दस्सने गै पौनी ऐ बच्चें गी नमें तरीकैं समझाइयै ते दिक्ख हिरखै दा गीत कोई गाइयै ते दिक्ख । पॉप-रैप लोक जेह्ड़े डोगरी च गा करदे ओह् बी मां-डोगरी दा मान बधाऽ करदे फेसबुक, व्हट्सऐप, टिक-टोक चलाऽ करदे इस दि’ब्ब जगै च औह्तियां न पा करदे नमें तरीकें, नमें गीतें, दी बी लोड़ ऐ नमियें पौंगरें गी हफाजतें दी लोड़ ऐ पूरब ते पच्शम गी रलाइयै ते दिक्ख हिरखै दा गीत कोई गाइयै ते दिक्ख ।





