झटारे-- में शायर नेईं जो दस्सां अक्खरें दे तमाशे में गीतकार बी नेईं जो भोरां प्रीतै दे पतासे। में बरेगड़ा ! में अपनी बरेगड़ी आस्तै अपनी स्हेलड़ी आस्तै तील- तील चुनियै चुंझें दे क्रोशिये कन्नै बुनी लैन्नां अपनी प्रीतै दा आह्लड़ा । मड़ा! केह् करने मैह्ल-मनारे? उच्चे मनेरे, उच्चे चबारे! सैंतरी- संधूरी स'ञ घरोंदे हिरखी बोल्लैं माला परोंदे आई दड़ने आं आह्लड़े च अपने पंज-तारा मैह्लड़े च। चाननी दी शीतलता च अ'ऊं अपनी बरेगड़ी गी गले नै लाइयै गाढ़ी नींदरै सेई जन्नां लेई लैन्नां सुर्गी झूट-झटारे एह् नंद कु’त्थै, मड़ो तुं'दे मैह्ल- चबारैं !





