हिरखै दियें गैह्लें अज्ज चौन अत्थरूं दिल बी बाह्रा दा एह् धोन अत्थरूं गोद जेल्लै अग्गें कीती, उत्थै बी एह् चौआ दे बत्ता बी एह् ल’त्तैं जाई पलचोन अत्थरूं दिल बी बाह्रा दा एह् धोन अत्थरूं हिरखै दियें गैह्लें अज्ज चौन अत्थरूं । कोई बागैं ते बनगाड़ुऐं फुल्लें आंह्गर किरा दा किरदे बी गोत्ते लग्गी छंडोन अत्थरूं हिरख सुद्धा अपना फरेआदैं जाई बंडेआ अपने गै छौरे हेठ दबोन अत्थरूं सुत्ते दे बी सुखने च बैर गै लब्भेआ दनां बी निं नींदरा एह् सौन अत्थरूं दिल बी बाह्रा दा एह् धोन अत्थरूं हिरखै दियें गैह्लें अज्ज चौन अत्थरूं । हिरखै दियें लैनें निं खड़ोन देने एह् रूह् अपना गै बाह्र कड्ढी कढ़ोन अत्थरूं जे अग्गुआं दा खिंझै बैरी द्रंडी-द्रंडियै कुआंसें दे गै अंदरै रोन अत्थरूं दिल बी बाह्रा दा एह् धोन अत्थरूं हिरखै दियें गैह्लें अज्ज चौन अत्थरूं । दुखें इच डोब्बी बैरी जान छिंडा छोड़ी जिंदु दी बी रत्त चूसी समान अत्थरूं डरदा ऐ मन जेल्लै हिरख अस मंगचै हिरखै दियें हीखियैं लपटोन अत्थरूं दिल बी बाह्रा दा एह् धोन अत्थरूं हिरखै दियें गैह्लें अज्ज चौन अत्थरूं । बेल्ला हुन हिरखें दा सांभी लैओ, सज्जनो हिरखैं जाई पंडें च बसोन अत्थरूं मंगे दा जे देई देओ प्यार दनां भर दिक्खो फ्ही नजारे, जे कि ’यां पसोन अत्थरूं दिल बी बाह्रा दा एह् धोन अत्थरूं हिरखै दियें गैह्लें अज्ज चौन अत्थरूं । जे कदें ’कुंडरिया ’ दा हिरख तुस सांभी लैओ फ्ही की मिकी एह् तड़फान अत्थरूं दिल बी बाह्रा दा एह् धोन अत्थरूं हिरखै दियें गैह्लें अज्ज चौन अत्थरूं ।





