तेरे अंग मलैम डाह्लियें गी भरदे न अपने कूले कलावें च कलियें साहीं लैह्-लैह्, लैह-लैह् लैह्कदा तेरा मस्त जौबन ते जदूं तेरी बाह्में दे हार करदे न मेरा शंगार तां तेरा जादू स्पर्श पल, दो पल गै सेही छेडी़ जंदा ऐ मेरे देह्-सरोवरै दा जलतरंग । फ्ही मिलने दी तल्लो-मच्छी च तेरे चेतें दी लाट मेरी कलबेली सोचैं इ'यां पाई जंदी ऐ झमकारा जि’यां गुप्प न्हेरे च बदलोखड़े गासै बिज्ज खडेरी जंदी ऐ झलमल-झलमल परभाती झालर पल दो पल बस्स, पल दो पल।





