इ’यां उ’नें हिरखै दी गल्ल नभाई ही आखरी बार ओह्, मिलने गी आई ही। बाहियैं हा लाल चूड़ा, सुर्खी ही बुल्लें प गले च मंगलसूत्र, मत्थै बिंदी लाई दी । उ’आं ते ही बैठी दी मेरे गै सामने मेरे शा निं पार होई, अत्त लम्मी खाई ही । किश पशेमान ही, किश ही गोआची दी किश ही ठगोई दी, किश भलखाई दी। मेरा बी हा कालजा थर-थर कंबा दा जिस्मा शा जान जि'यां, कड्ढियै टकाई दी । ओह्दियें सगंधियें, अ’ऊं हा डौर-भोर हत्थ जकड़ोई गे, जि’यां बेड़ी पाई दी। ना गै ओह् खुश ही, ना गै दुआस ही लेखें अग्गें जि’यां, मुंडी झकाई दी। इक्कै ही गल्ल उन, आखी, सनाई ही अ’ऊं मजबूर ही, गरीबें दी जाई ही। खिंझें, तोह्मतें, शिकवें ते गिलें गी ओह्दे गै सामनै, आपूं तीली लाई ही। कीता निं वादा फ्ही मिलने-मलाने दा हीखी में आखरी अदूं बरधाई ही। जरमें दा साथ हा, खिनें च खिंडी गेआ उमरें दी गल्ल ही, पलें च मकाई ही।





