बूह्‌टें घरोई दी प्हाड़ी सड़क

0
3
केह् दस्सां किस चाल्ली दा ऐ भाव जगाऽ दी
जंगलै दे बिच्चो बिच्चो सड़क ऐ जो जा ‘रदी
सज्जै-खब्बै रुक्खें इस चाल्ली उस्सी घेरे दा 
लगदा  निं पता  उत्थै  स’ञ  ते  सवेरे  दा   
घेरियै  दबक्खी  रुक्खें  छत्त ऐ बनाए दा 
कु’त्थूं  धोड़ी  खबरै  पंडाल ऐ सजाए दा    
अग्गै अग्गै-अग्गै अग्गै दौड़दी गै जा  दी  ।

सोहै बी स्यालू स’ञ लगदी घरोई दी  
 नेही ऐ नुहार उसी उस थाह्‌र थ्होई दी 
प्हाड़ें च दपासै नाड़ू छर-छर चलै दे    
 इक्के-दुक्के माह्‌नू प्हाड़ चढ़ै दे, ढलै दे 
 मारियै कलावे जि’यां प्हाड़ गलै ला दी ।

रुक्खें-बूह्‌टें बिच किन्नी फब्बी-फब्बी पवै दी  
गुफा  च  समांदी  जन  सड़क  बझोऐ    दी    
चफेरै गास  छूंह्‌दे जन  उच्चे-उच्चे  प्हाड़ न  
गूढ़े  सैल्ले -रौंसले  जंगल ते  जाड़ न    
कुदरत  बझोऐ  जि’यां  मंगल  मनाऽ दी ।
  
लब्भै दे न रुक्ख साफ-सुथरे खड़ोते दे  
रोज  त्रेलु  कन्नै न्हाते  दे ते  धोते दे   
उत्थै परदूशन दा निं उठदा सुआल ऐ  
रुक्खें-बूह्‌टें हर प्हाड़ उत्थै मालामाल ऐ  
रुक्खें दियें भुंबलियें धुप्प ऐ चमकाऽ दी ।
   
पक्खरू-जनौर रौंह्‌दे, घट्ट गै मनुक्ख न     
जित्थु धोड़ी नजरी दी पौंह्‌च, छड़े रुक्ख न
बेलें -बूह्‌टें  कन्नै पलचोए  दा  जाड़  ऐ  
बिंद बी निं खाल्ली कोई लभदा थाह्‌र ऐ  
इक्कली गै सड़क उत्थै रस्ता बनाऽ  दी ।

कुदरत दा दक्ख नेईं शब्द समझाई सकन  
शब्दें दे भाव गी नेईं दक्ख दर्शाई सकन  
भाव-सागरै दे बिचा शब्द एह् औंदे न  
शब्द जाई हिरदै फ्ही भावें च समांदे न    
थाह् कुसै भाव दी नेईं बुद्धि लेई पा दी ।

दिक्खियै खुशी गी में मसूस छड़ा करै नां  
कुदरत  दे  शलैपे  गी में  हिरदे च भरै नां    
कदें  नेईं  खड़ोंदे  किट्ठे  शब्द  ते  दक्ख    
कि’यां फ्ही बलोऐ जि’यां-जि’यां दिक्खै अक्ख 
रेही-रेही  भावना  ऐ  मेरी  तड़फाऽ  दी      
जंगलै दे बिच्चो बिच्चो सड़क ऐ जो जा ‘रदी ।

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here