गास होआ बदलोखा अज्ज, की रोंदी धरत नमानी मन माल्ली दै चुप्पी पैह्रे, छाई गेई बाग वरानी । कु’त्थै , कि’यां सांभां, तेरे अत्थरूं प्रीत नशानी धर्मै बज्झा बाबल रोंदा, चंदरी रीत परानी। कूंज बिछड़ी साथै शा, रोई-रोई करै घमाइयां दिन सोहामें चेतै करियै, छम-छम रोन भरजाइयां गुज्झे-गुज्झे बीर डुसके,छाती चुब्भन सलाइयां खेढन खुशियां अंगनै तेरै, चली सुरगा आइयां। डोली बैठी, अन्न-जल मुक्का,आखै रोई-रोई धी परदेसन होई तेरी, में परदेसन होई जिन्ना कीता लाड-प्यार तूं,होर निं करदा कोई चेते माल-खजान्ना तुं’दा,मालो-माल में होई ।





