लेखक मुक्ख तौरा पर त्र’ऊं किसमें दे लभदे न— किश लेखक उस माऊ साहीं होंदे न जेह्ड़ी अपने अंडे गी अपनी कुक्खा च अपने ल्हु कन्नै पालदी ऐ । किश लेखक उस माऊ साहीं होंदे न जेह्ड़ी बगान्ने जाए गी गोद लैंदी ऐ ना अंडा अपना, ना कुक्ख अपनी । ते किश लेखक उठाईगिरे साहीं होंदे न जेह्ड़ा कुसै दे बच्चे गी चोरी चुक्की लैंदा ऐ जिसदे कन्नै ना उ’दी सूरत मिलदी ऐ, ना सीरत दिक्खने आह्ले भलखोए दे बस्स दिखदे गै रेही जंदे न ।





