कदें-कदें में अपनी कविताएं दी कोई परानी कताब खोह्लनां सफें पर सुत्ती दियां कवितां उट्ठी बौंह्दियां न अक्खां मलदियां-मलदियां नज़र भरी मिगी दिखदियां न ते मिगी पन्छानदे गै झट हांबियै मेरे गल बांह्मां पाइयै मेरे नै पलमोई जंदियां न जि’यां सौह्रे घरै गी बरधाई दियां ओदरी दियां धीआं अपने बाबलै गी दिक्खियै घोटियै ओह्दे गलै मिलदियां न कताबें दे सफें दे बंधनै च बज्झी दियां बिस्सरी जन गेदियां मेरियां कवितां अशके , ओदरी दियां धीआं ।





