झांकियां-- सारे चलदे न, उस्सी लोड़ निं होंदी सारें दी ओह् सूरज ऐ उस केह् लैनी मदद तारें दी चार चन्न लांदियां न ब्हारां ओह्दी संस्था गी रूप बदलियै औना मजबूरी ऐ ब्हारें दी । खास टूना-टोटका निं, ना कोई मंत्तर ऐ कुसै दियां सिफ्तां गै सब थमां बड्डा तंत्तर ऐ करियै, फ्ही कुसै दा तापमान दिक्खी लैओ विज्ञान दी भाशा च इ'यै रिमोट यंत्र ऐ । उब्बलियै ईर्शा अपने आप उप्पर औंदी ऐ बिन पुच्छे अपने मनै दी व्यथा सनांदी ऐ सिर्फ रिमोट चलाने दी लोड़दी जाच, सज्जनो मौन रेहियै बी ओह् इक-इक गल्ल गलांदी ऐ । सक्के, हिरखी ते जिगरी जेह्ड़े खुआंदे हे लोक भरम खु'ल्ला तां पता लग्गा दिलै दे मांदे हे लोक समें ते म्हौल दी छाननी चा झट्ट छनोई गे म्हेशां कन्नै रौह्ने दे जो गीत गांदे हे लोक । सिफ्त जदूं में कीती, कुसै गी शैल गाक्खियै सच्चै दे रिमोट कन्नै सूरज गी सूरज आखियै दिखदा रेहा तमाशा में फ्ही बेहियै इक चूह्क्का मौन प्रतिक्रिया ने छड्डेआ निं किश बाकी ऐ ।





