सल्ल

0
4
में !
हां, में अख़बार आं 
अख़बार। 
जेह्‌ड़ी सभनें दी ख़बर 
रक्खनीं ते दिन्नीं 
सुखै-दुखै दी 
दूरै-दूरै तगर।
 
पर बड़ी परेशान आं
इस समाज दे रवेइये थमां
जेह्‌ड़ा मेरे कन्नै करदा ऐ
मेरे कन्नै इं'दे दिनै दी शुरुआत ते होंदी
पर खबरै इन्ना रुक्खा बर्ताऽ की ऐ?

रातीं दे 12 बजे मेरे ठाले लगदे न
बड़ी क़दर पौंदी
पसोन्नीं
बड़ी-बड़ी दूर सैर करनीं
रेलगड्डी, ज्हाज, बस्सै च पुज्जनीं 
शैहर, ग्रां।

हॉकरें दी छंडें कन्नै
तौलै-तौलै
लोकें दे घरें च
चाई दी चुसकियें कन्नै
ब'रका-ब'रका मेरा फरोलेआ जंदा ऐ 
पुटठा-सिद्धा करी
पढ़ने तगर मेरी संभाल
जिस्सी जे किश चंगा लगदा
लगदा ऐ मीं कटटन
मेरा रूप करूप बनन लगदा
स'ञ घरोंदे-घरोंदे 
मान-मुल्ल घटी जंदा ऐ
होन लगदी मेरी बेहुरमती ।

सब्भै अपने-अपने कम्मै लेई बरतदे
कदें मेज़ साफ होंदे
कदें लफाफे बननीं
बन्होई जंदे शाहें दे सौदें मेरे च
केह् दस्सां, केह्-केह् !

जे पुज्जी जांऽ मंदर-मसीत
सोचां चंगे थांऽ आं
पर ऐसा कदें गै होंदा ।
 
छेकड़ बनी जन्नीं रद्दी
जेह्‌ड़ी तलोन लग्गनीं कंडे पर
किल्लो स्हाबें
पेई रौहन्नीं फ्ही केईं-केईं दिनें तगर 
बेकदरी

क्या मेरे जुस्से दे अक्खर विद्या दे नेईं
की एह् रुलन पैरें च
में बी चाह्‌न्नीं अपना हक्क
इज्जत मान-सम्मान।.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here