डाक-बंगले दी बारियै च कोई सुंदर-शैल नजारे गी दिक्खा दा उच्चे चिट्टे प्हाड़ें गी दिक्खा दा उच्चियें-लम्मियें चीड़ें ते देआरें गी दिक्खा दा डाक-बंगले दी बारियै च कोई सुंदर-शैल नजारे गी दिक्खा दा। ओह्दी कल्पना होर बरखा बर्हांदी नमें नाड़ू बगांदी, धारैं धूड़ां लेआंदी प्हाड़ें दी गोरी कोला भाख लुआंदी ओह्दे कैंतै कोला बौंसरू बजोआंदी, नाच नचांदी ओह्दी कल्पना होर बरखा बर्हांदी नमें नाड़ू बगांदी, धारैं धूड़ां लेआंदी । ते इ’नें प्हाड़ें दी गोरी ना भाख ला दी, नां कुड्ड पा दी नां बौंसरी सुना दी अपने कैंता दी ओह् ते ओह्दा कैंत दोऐ चौंदे बरगें हेठ दिक्खा दे न पीले फिरा दे, लीरां-लीरां पत्तरें च अपनियां नुहारां दोऐ सोचा दे न, सुक्खनां करा दे न— कदें एह् बरखा बंद होई जाऽ कदें मक्कें दी गोडी होई जाऽ !





