जिंदगी दे उबड़े-झिगड़े टिब्ब-खड़िब्बे रक्कड़ रस्ते गांह्दे-नसदे, कुतै झौंगरें बूह्टें दी छांऽ लब्भी नेईं। धुप्पै दी मारू तपशा इच तपियै-जलियै टुरदे-फिरदे सि’ल-पत्थर जन होई गेई आं। सोचें दे घेरें च भलखोई पिछली-अगली जिंदड़ी दे पलचे गुंझल खोह्ल्ला करनीं। छड़की-तड़फी रस्ते मिनदी गैंईं बधांदे टुरदी जा नीं इक आसा दी औंगल पकड़ी खबरै कुतै बसांs मिली जाs।





