हिरखै दे दो बोल सुनने दी आदत पेई जंदी ऐ साजन दे नेड़ै बौह्ने दी आदत पेई जंदी ऐ । गजारी उमर हमसफर बनियै जेह्ड़े चन्न दे कन्नै स’ञ-सवेरै, उस्सी दिक्खने दी आदत पेई जंदी ऐ । काला सुरमा अक्खियें च पाइयै रूप उसदा निखरै नुहाड़ी अक्खियें इच्च बस्सने दी आदत पेई जंदी ऐ। साजन दे बछोड़े लोको कदें बी सुख नेईं दिंदे हौली-हौली गम भुलाने दी आदत पेई जंदी ऐ । हिरख जताना ते निभाना बड़ा रूहानी लगदा ऐ ‘रंजन’ अश्क़ सम्हालने दी आदत पेई जंदी ऐ ।





